_{یک روز بیخبر از همه جا نوشتم :}

 _{راز قبای تو (دریا) همیشه به گرو گرفتن چند قطره اشک از هر وامانده سرگردان وجود خود است و تا ان را نستانی ، حنجره ها هستند که به جای باد حکم فرمایی می کنند،مگر نه ، حال حنجره ای برایم نمی بود تا فریاد بزنم و بگویم :}

_{دریا هم سرگردان عشق است و معلمی بزرگ.}

_{و اما این لحظه هاست که من هم در بقای دریا سهمی دارم!}

_{اما نمی دانستم سهم من از دریا این است.}