اين كلمات كه زائرچشمان زيباي شما دوستان من است خاطره دوستي است كه نقش مهرباني اش در ذهنم هميشگي و مثال زدني است.

معجزه محبت تنها چيزي است كه همواره مي تواند اتفاق بيفتد اما ممكن است تو باورش نكني و در جايي غير از دل دوست به دنبالش باشي، به همين دليل است كه بار سنگين تنهايي را به دوش مي كشي و لذتي را كه در احساس مهرورزي نهفته، به دست نمي آوري و زندگي در انتها به تو خواهد خنديد كه گرماي قلبت را نفهميدي و راهي به غير از عشق برگزيدي، خود را وقف فريب دوست كردي، گامي به سوي آنچه كه تو را به خاكستر بدل مي كرد برداشتي و طعم تلخ تنهايي را از خلال كلمات سنگين و سخنان نادرستت براي خود تدارك ديدي.

به ياد داشته باش اين حقيقت جاودانه است: هيچ گامي بيش از مهربان بودن تو را به خدا نزديك نمي كند، هنگامي كه زندگي از محبت  سرشار شود تو با خدا روبرو مي شوي و عشق الهي تو را سرشار از سعادت مي كند و مي آموزي كه مهر ورزيدن

 يعني :بدون چشمداشت بخشيدن

يعني: نثار خويشتن.

و آناني كه نامهربانند عشق را در درونشان مدفون مي كنند و ديگر چيزي ندارند تا نثار كنند، خود را نمي بخشند و راه را گم مي كنند .

حالا ببين موهبتي بالاتر از محبت مي شناسي!  كه درون تو را از شادي لبريز كند؟

بگذار عشق در درون قلبت طلوع كند، بگذار وصل شوي، اشك هاي شوق و شادماني از چشمانت فرو غلتند زيرا خداوند آن چشمهايي را دوست دارد كه محبت بر سياهي شان قدم مي گذارد و شوق ديدار درخششان را دو چندان     مي كند.

فكر كن زندگي تو آن كتابي باشد كه بايد در مكتب عشق تعليم داده شود پس:

خاطره اي باش در ياد دوست كه نقش مهرباني ات هميشگي و مثال زدني باشد.